Τη φετινή χρόνια το σίριαλ Μαύρο Ρόδο στο mega νομίζω μας καθήλωσε όλους. Δεν ήταν μόνο η υπόθεση των δυο νέων από διαφορετικούς κόσμους, ενός νεαρού αρχιτέκτονα και μιας ασκούμενης μοναχής, που μας έκανε να περιμένουμε με αγωνία το τέλος. Ήταν όλη η συναρπαστική πλοκή και το καστ των παλαιότερων και νεότερων ηθοποιών, που μέσα από το σενάριο, ξεδίπλωσσν κάθε πτυχή του ταλέντου τους και μας έκαναν να τους θυμόμαστε με το μικρό τους όνομα και να τους ταυτίζουμε τόσο πολύ με το ρόλο.

Εγώ διαπίστωσα μέσα από αυτή τη σειρά πόσο καλούς νέους ηθοποιούς έχει η χώρα μας και πόσο άριστα δένουν με τους παλιούς ηθοποιούς, που όλοι ξέρουμε εδώ και χρόνια μέσα από την τηλεόραση κυρίως.

Η πιο χαρακτηριστική φυσιογνωμία, κατά τη δική μου γνώμη, ήταν αυτή του Παράσχου. Νομίζω ο ηθοποιός Τάσος Τζιβίσκος ταίριαζε γάντι γι’ αυτό τον απαιτητικό ρόλο, που εκτός των άλλων απαιτούσε και γνώση των συνηθειών της νύχτας και της συμπεριφοράς ενός ανθρώπου που ζει στον υπόκοσμο, σε μια επαρχιακή πόλη, ως «τσιράκι» ενός ισχυρού άνδρα, με νυχτερινά μαγαζιά.

Ο Παράσχος μπήκε στο διπλό ρόλο, να αποτελεί από τη μια δεξί χέρι του Θέμη Καστρινού και από την άλλη να δίνει μυστικά πληροφορίες στον ανταγωνιστή του Βίκο. Μετά ενεπλάκη σε δολοπλοκίες, δολοφονίες και τον είδαμε σε δύσκολες σκηνές με ξύλο και άλλα απρόοπτα.

Η χαρακτηριστική του φωνή, το συγκεκριμένο ντύσιμο στα μαύρα και η κοτσίδα, έγραψε στο μυαλό μας και κάθε βράδυ θέλαμε να μάθουμε σε τι αποστολή θα έμπαινε πάλι ο Παράσχος, προκειμένου να κάνει τη «βρωμοδουλειά» για το Βίκο χωρίς να τον αντιληφθεί ο Θέμης.

Κι ενώ ο ρόλος του ήταν κατά βάση ρόλος του «κακού», είχε και στοιχεία καλοσύνης και ανθρωπιάς που σε έκαναν να τον συμπονάς.

Όπως καταλάβατε δεν έχανα επεισόδιο φέτος.

Έριχνα ξενύχτι…
Όσο λοιπόν άρχισα να γνωρίζω τον Τάσο Τζιβίσκο μέσα από το instagram, διαπίστωσα ότι έχει κι άλλες πτυχές. Δέχεται τη σάτιρα, καθώς προέκυψαν βιντεάκια κι αναρτήσεις σε σχέση με το ρόλο και την κοτσίδα, είδα ότι έχει χιούμορ και αγαπάει πολύ τα σκυλιά. Αυτά με έκαναν να θέλω να τον γνωρίσω καλύτερα και φυσικά να τον γνωρίσετε κι εσείς και με πολύ χαρά αποδέχθηκε την πρόσκλησή μου, να μου παραχωρήσει μια συνέντευξη για το papako stories.

Πες μας λίγα πράγματα για εσένα. Σε μάθαμε μέσα από τη σειρά Μαύρο Ρόδο, όπου υποδύθηκες με επιτυχία τον Παράσχο. Πως ξεκίνησες όμως την καριέρα σου ως ηθοποιός;

Η υποκριτική μπήκε στη ζωή μου από πολύ μικρή ηλικία. Ξεκίνησε σαν παιχνίδι, όντας πολύ μικρός. Μετά άρχισε δειλά δειλά να γίνεται τρόπος έκφρασης όσο ήμουν ακόμα στο σχολείο, όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στη σκηνή στις παραστάσεις της θεατρικής ομάδας. Αργότερα στη δραματική σχολή πήρα τις απαραίτητες νύξεις από τους δασκάλους μου, άναψε το φιτίλι και μπήκαν οι βάσεις γι ’αυτή την 15ετη πλέον ερωτική σχέση που έχω με την τέχνη μου.

Ο Παράσχος έπαιζε σε διπλό ταμπλό. Ήταν έμπιστος άνθρωπος του Θέμη Καστρινού και όμως έδινε πληροφορίες στον ανταγωνιστή του, Βίκο. Στη ζωή σου θα μπορούσε να παίξεις έναν τέτοιο, διπλό ρόλο;

Δεν μου αρέσει να παίζω ρόλους στη ζωή μου. Μου αρέσει να ζω στιγμές με τους λίγους ανθρώπους που επιλέγω να έχω κοντά μου. Μου αρέσει η ειλικρίνεια και η απλότητα στις ανθρώπινες σχέσεις. Οπότε μάλλον δεν θα ήμουν και τόσο καλός Παράσχος σε αυτό τον τομέα.

Με ποιον ηθοποιό της σειράς αισθάνθηκες ότι ήρθες πιο κοντά;

Ένας λόγος που απόλαυσα αυτή τη δουλειά ήταν οι άνθρωποι που γνώρισα. Η καθημερινή επαφή όχι μόνο με τους συναδέλφους ηθοποιούς, αλλά και με τους σκηνοθέτες, τους τεχνικούς, το μακιγιάζ, το ενδυματολογικό, ήταν κάτι που δεν έχω συναντήσει ξανά. Αν θα έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιον όμως, αυτός δε θα μπορούσε να είναι άλλος από τον Λεωνίδα Κακούρη.

Σε είδαμε σε δύσκολες σκηνές, όπου νιώσαμε πως πραγματικά έπεσε πολύ ξύλο και μετά βγήκαν βιντεάκια χιουμοριστικά ή σε ταύτισαν με ρόλο του Ιησού, λόγω του ότι έχεις μακριά μαλλιά, τα οποία από όσο είδα, ανέβασες κι εσύ σε story. Πως αντιδράς σε αυτά τα σχόλια;

Οι δύσκολες αυτές σκηνές ήταν πραγματικά οι αγαπημένες μου. Το φτάσαμε στα άκρα και υποκριτικά και σκηνοθετικά και με το μακιγιάζ, σαν ομάδα. Οπότε χαίρομαι πολύ που σας πήραμε μαζί μας και ταυτιστήκατε, πονέσατε, εξοργιστήκατε, συγκινηθήκατε, σοκαριστήκατε. Τιμή μου. Τώρα όσον αφορά στη διάδραση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με τον κόσμο και τα χιουμοριστικά βιντεάκια, εικόνες, κλπ, που βγήκαν και μου έστελναν, ομολογώ ότι το διασκέδασα απίστευτα. Μερικά από αυτά, όπως την ταύτισή μου με τον ευλογητό, ήτοι Ραπουνζέλ(!!) τα βλέπω ακόμα και γελάω. Τους ευχαριστώ.

Που μεγάλωσες και πως θα χαρακτήριζες τη ζωή σου ως τώρα;

Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα και ζω στο Περιστέρι. Η ζωή μου ως τώρα ήταν ένα ωραίο ταξίδι που είχε απ’ όλα. Είχε και έχει ανθρώπους, που μεγαλώσαμε και έχουμε το προνόμιο να μεγαλώνουμε ακόμα μαζί, είχε όμορφες εμπειρίες και μαθήματα ζωής με τη γνώση των οποίων πορεύομαι τώρα, είχε ανεμελιά, αλητεία, είχε πολύ όμορφες και πολύ δύσκολες στιγμές, είχε απώλειες αγαπημένων μου προσώπων, που με σημάδεψαν και με καθόρισαν, είχε ανέσεις, είχε σφαλιάρες, είχε τα πάνω της, είχε τα κάτω της. Μα πάνω απ’ όλα είχε φως και πολύ πολύ αγάπη. Με καύσιμο και προίκα όσα σας είπα, κοιτάω μπροστά και ανυπομονώ γι’ αυτά που δεν έχω ζήσει ακόμα.

Μπήκες ποτέ στον πειρασμό να κόψεις τα μαλλιά σου;

Μπαίνω αρκετά συχνά. Κυρίως τις πιο ζεστές ημέρες… Τα έχω όμως μόλις δυόμιση χρόνια, οπότε δεν έχω προλάβει να κουραστώ και τόσο πολύ. Ακόμα τα συνηθίζω θα έλεγα. Είμαι όμως συμφιλιωμένος με την ιδέα ότι αργά ή γρήγορα για τις ανάγκες κάποιου ρόλου ενδέχεται να χρειαστεί να τα αποχωριστώ. Θα δούμε…

Σε βλέπω πολύ συχνά με ζώα στο instagram. Αντιλαμβάνομαι την αγάπη σου για τα σκυλιά. Μίλησέ μου γι’ αυτήν.

Τα ζώα τα αγαπούσα ανέκαθεν. Στη ζωή μου βέβαια μπήκαν πριν κάποια χρόνια, όταν σε μια βόλτα στο βουνό με την τότε σύντροφό μου, ακούσαμε το κλάμα της “Πίκας” μου, που όντας λίγων μηνών είχε πέσει από ένα γκρεμό και είχε μείνει εγκλωβισμένη. Με τη βοήθεια της πυροσβεστικής που φωνάξαμε την πήραμε σπίτι και κάπως έτσι έγινε μέλος της οικογένειας. Αργότερα ήρθε στη ζωή μας και ο Ρόκυ, που βλέπετε στις φωτογραφίες, ο οποίος είναι ο σκύλος της πολύ καλής μου φίλης Αγάθης και έχουν πρακτικά μεγαλώσει μαζί με την Πίκα. Πλέον η μικρή μένει με τη “μαμά” της βέβαια, επειδή λείπω σχεδόν όλη μέρα από το σπίτι λόγω δουλειάς, αλλά τα αισθήματα είναι και θα είναι πάντα εκεί. Τώρα φιλοξενώ όποτε μπορώ και μου το επιτρέπει η δουλειά μου, εκτός από τον Ρόκυ, τα σκυλάκια φίλων (ή φίλων των φίλων) κι έτσι γεμίζω κάπως το κενό. Απολαμβάνω πολύ τη συναναστροφή μετά σκυλιά και δεν είναι υπερβολή αν πω ότι καθημερινά διδάσκομαι πολλά από αυτά. Ο τρόπος που αγαπούν, η ειλικρίνεια με την οποία σου επικοινωνούν τα συναισθήματα και τις ανάγκες τους, η ανιδιοτέλειά τους και ο τρόπος που ζουν την κάθε στιγμή στην ολότητά της, χωρίς απαιτήσεις και χωρίς τη σιγουριά του αύριο, που έχουμε εμείς οι άνθρωποι, με αφήνει άναυδο. Νομίζω ότι αν υπάρχει αυτό που λέμε “το νόημα της ζωής”, ένας τρόπος υπάρχει να το βρούμε. Να ρωτήσουμε έναν σκύλο. Αυτός ξέρει.

Τον εαυτό σου μπαμπά μπορείς να τον φανταστείς;

Τον εαυτό μου μπορώ να τον φανταστώ πολλά πράγματα. Μπαμπά όμως όχι. Η πατρότητα είναι ένα ένστικτο που δεν το έχω, θεωρώ. Έχω την τύχη να έχω έναν εκπληκτικό πατέρα, τον κυρ- Ηλία, τον οποίο τον έχω και πρότυπο στη ζωή μου. Στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν όπως η αυταπάρνηση, η υπομονή, η επιμονή, η άνευ όρων αγάπη, οι καλές προθέσεις, είναι κατά τη γνώμη μου βασικά συστατικά για έναν καλό μπαμπά. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να τα επιδεικνύω όλα αυτά για το υπόλοιπο της ζωής μου κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή. Εξαιτίας του δικού μου πατέρα, το ρόλο του μπαμπά τον έχω πολύ ψηλά. Δεν νομίζω ότι είμαι ακόμα έτοιμος γι’ αυτό. Είμαι όμως πολύ καλός νονός νομίζω. Μπορείτε να ρωτήσετε…

Σχέδια για τη νέα σεζόν…

Την νέα σεζόν τηλεοπτικά, αρχικά τουλάχιστον, θα είμαι στη μάγισσα στον ΑΝΤ1 για κάποια επεισόδια και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό γιατί, απ’ ότι έχω δει, είναι μια απίστευτη δουλειά, που θα ξεχωρίσει και πιστεύω ότι θα αγαπηθεί ιδιαίτερα. Θεατρικά είμαι ήδη σε πρόβες για το έργο του Χάρη Ρώμα “Το πιρούνι” που θα παιχτεί αρχικά στις 24 Αυγούστου στο θέατρο του Αττικού άλσους “Κατίνα Παξινού” και σύντομα θα μπορώ να πω περισσότερα και για την υπόλοιπη σεζόν.