Η ζωή είναι ένας μαραθώνιος.
Δεν επιλέγεις τις δυσκολίες, αλλά όταν έρχονται πρέπει να σκάψεις βαθιά μέσα σου και βρεις τρόπους να τις ξεπεράσεις.
Προπονήσε για την ζωή κάθε μέρα.
Καθόλου ιδανικά τα πρώτα χρόνια της ύπαρξης μου.
Καταφέρνεις όμως να κάνεις τα πλην της ζωής συν όταν ονειρεύεσαι , όταν βάζεις στόχους και δεν τα παρατάς.
Από την παιδική κακοποίηση, στα πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια, πέρασα στον αθλητισμό και στις προσωπικές μου μάχες , στους αγωνιστικούς στίβους ως πρωταθλήτρια επί 20 συναπτά έτη στο μαραθώνιο, κάτοχο του ρεκόρ Ελλάδας μέχρι και σήμερα και κυρίως με τη θέληση να βελτιώνεσαι συνεχώς. Ο άνθρωπος πρέπει να έχει ανάγκη και να κάνει στόχο ζωής την αυτοβελτίωση του.
Κατάφερα να πατήσω σε προσωπικές μου κορυφές, σε αυτές που εγώ η ίδια τοποθέτησα την Μαρία.

Είχα φτιάξει τον δικό μου ιδανικό κόσμο, παρόλο που εξωτερικά περνούσα πολύ δύσκολα.
Στα 14 χρόνια μου έζησα στο δρόμο για ένα διάστημα, πήρα μαζί μου την σχολική τσάντα και τα αθλητικά μου. Συνεχίζοντας να πηγαίνω σχολείο γιατί πίστευα ότι η μόρφωση και η παιδεία είναι διαβατήριο για την ζωή.
Έφυγα για την Αθήνα, από την πόλη μου την Πάτρα, με μία βαλίτσα όνειρα.
Ήξερα όμως ότι έπρεπε να δουλέψω σκληρά για να τα καταφέρω.
Τίποτα δεν μου χαρίστηκε.

Σπούδασα στο Πανεπιστήμιο και πήρα το πτυχίο μου στο ΤΕΦΑΑ.
Το πάλεψα το όνειρο μου αλλά δεν το άφησα ποτέ. ! Ακόμα κι αν όλοι με πολεμούσαν στο δρόμο για την κορυφή. Έκλεισα τα αυτιά μου σε όλους όσους μου έλεγαν ότι δεν μπορώ. Βαθιά μέσα μου πίστευα ότι θα τα κατάφερνα. Η βαθιά μου πεποίθηση ήταν και είναι ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο, αν ακολουθείς μία ιδέα και έχεις όραμα.

Ήμουν η πρώτη γυναίκα που αγωνίστηκε σε Ολυμπιακούς Αγώνες σε μαραθώνιο δρόμο, στην Ατλάντα το 1996 μπαίνοντας στο Ολυμπιακό στάδιο με ένα Ελληνικό σημαιάκι, περήφανη για την χώρα μου.
Το 1990 στους Βαλκανικούς αγώνες, έτρεξα τον μαραθώνιο δρόμο με χαλάζι κατά την διάρκεια της διαδρομής και κατάφερα να ανέβω στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου και να ακουστεί ο Ελληνικός ύμνος μας, να σηκωθεί η Ελληνική σημαία μέσα στην πόλη , την Κωνσταντινούπολη.
Τεράστια συγκίνηση ως Ελληνίδα να τιμώ την χώρα μου και να με αξιώνει ο Θεός να προσφέρω κάτι και εγώ στην Πατρίδα μου. Κατέρριψα 14 Πανελλήνια ρεκόρ. Τερμάτισα 12η στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αθήνας το 1997 στο μαραθώνιο στις 9 Αυγούστου με θερμοκρασία πάνω από 34 βαθμούς Κελσίου και έκανα Πανελλήνιο Ρεκόρ στην Αυθεντική διαδρομή με 2:39:10, επίδοση που κρατάει μέχρι και σήμερα! Την επόμενη χρονιά τερμάτισα στην 11η θέση στους Πανευρωπαϊκούς στη Βουδαπέστη με νέο Πανελλήνιο ρεκόρ 2:33:40 επίδοση, που κρατάει ακόμα!
Δυστυχώς με όλες αυτές τις επιτυχίες δεν διορίστηκα ποτέ. Τα προνόμια για μένα δεν υπήρχαν. Ήμουν όλο στο παραπέντε τις ζωής απέξω. Αλλά πάντα έλεγα έχει ο Θεός! Αύριο είναι μία νέα μέρα!

Το 2010 για να τιμήσω την Μάχη του Μαραθώνα , έτρεξα μία τεράστια διαδρομή ΑΘΗΝΑ- ΣΠΑΡΤΗ -ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ 524χλμ. ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΩΜΑ – ΕΙΜΑΙ ΨΥΧΗ. Ανακάλυψα ότι ο άνθρωπος έχει μέσα του τεράστιες ψυχικές δυνάμεις, όταν ακολουθεί μία μεγάλη ιδέα και έχει θετική σκέψη.

Όταν ξεκίνησα να τρέχω στις αρχές τις δεκαετίες του ’80 οι γυναίκες δεν έβγαιναν στον δρόμο να γυμναστούν.

Ήταν πολύ δύσκολο για ένα κορίτσι, το οποίο περνούσε δύσκολα, να καταφέρει να σπάσει τα ταμπού της εποχής, να αψηφήσει τα αρνητικά και πολλές φορές χυδαία σχόλια, που δέχεται μία γυναίκα , όταν πάει κόντρα στην εποχή της και τα καταφέρνει.
Πολλές γυναίκες αργότερα μπήκαν στον αθλητισμό και στις μεγάλες αποστάσεις και γίναμε τώρα πολλές να τρέχουμε ελεύθερα τώρα χωρίς περιορισμούς.
Η δυσκολία είναι ο δάσκαλος που έρχεται να σε μάθει και να βοηθήσει να προχωρήσεις για να πας παρακάτω.
Το 2019 διαγνώστηκα με καρκίνο του μαστού.

Σε μία πολύ όμορφη στιγμή της ζωής μου, η κόρη μου Αγάπη, μόλις είχε περάσει στο Πανεπιστήμιο και εγώ έπρεπε να περάσω μία νέα δοκιμασία που αφορούσε την ίδια μου την ζωή αυτή την φορά.
Χρειάστηκε να κάνω 16 χημειοθεραπείες και 32 ακτινοβολίες για να τερματίσω νικήτρια και πάλι στην πιο δυνατή μάχη.
Όμως συχνά χρειάζεται να περνάω εξετάσεις στην αρχή ανά τρίμηνο και μετά ανά εξάμηνο και να περιμένω με αγωνία να δω ότι όλα είναι καλά και να μπορώ να συνεχίσω τα όνειρα και την ζωή μου.

Θα μιλώ πάντα για την πρόληψη! Κάθε γυναίκα πρέπει να κάνει τις εξετάσεις κάθε χρόνο.

Ειδικά τώρα με το πρόγραμμα Φώφης Γεννηματά που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και αφορά 1.300.000 γυναίκες από 49 ετών ως 59 καμία γυναίκα δεν έχει δικαιολογία να μην κάνει τις δωρεάν εξετάσεις της που αφορούν, μαστογραφία, υπέρηχο και εξέταση από το γιατρό.
Από τότε που ανακοινώθηκε το πρόγραμμα αυτό, 130.000 γυναίκες έκαναν τις εξετάσεις τους και από αυτές οι 8000 γυναίκες φάνηκε στις εξετάσεις τους ότι είχαν πρόβλημα ή ότι θα αντιμετώπιζαν τον καρκίνο σύντομα! Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό για μία γυναίκα, την οικογένεια της και το στενό της κύκλο.

Ξέρετε, όταν μία γυναίκα νοσεί, νοσεί και το περιβάλλον της.
Είναι δύσκολες καταστάσεις. Από την πρώτη στιγμή, μίλησα για τον καρκίνο.

Ο καρκίνος δεν είναι ταμπού.
Είναι μία ασθένεια που πλήττει εκατομμύρια γυναίκες σε όλο τον κόσμο.

Όσο περισσότερο μιλάμε , τόσο πιο γρήγορα προχωράμε και θεραπεύουμε τους εαυτούς μας και την κοινωνία.
Προσωπικά πέρασα αυτή την πολύμηνη μάχη με θετική ενέργεια και χαμόγελο . Με πάθος για την ζωή και δεν σταμάτησα να γυμνάζομαι σε όλη την περίοδο των χημειοθεραπείων.

Η άσκηση είναι το καλύτερο παυσίπονο. Κάθε μορφή άσκησης είναι πολύτιμη για την γυναίκα που νοσεί σε όλα τα επίπεδα. Η κόρη μου Αγάπη, αλλά και οι πολλοί στενοί μου φίλοι ήταν εκεί να με υποστηρίζουν όπως μπορούσαν. Στην μέση των θεραπειών μου, ξεκίνησε η πανδημία με αποτέλεσμα να είμαι μόνη μου και κυρίως χωρίς δουλειά γιατί ως προπονήτρια όπου εργάζομαι, σταμάτησε η άθληση ομαδικά!
Ήταν πολύ δύσκολο να ανταπεξέλθεις στα έξοδα, αλλά και στην συντήρηση του σπιτιού και των υποχρεώσεων της ζωής . Έμειναν όλα πίσω. Αυτό που δεν έπρεπε να μείνει πίσω ήταν η μάχη με τον καρκίνο και ο αγώνας για να αποκτήσω ξανά την υγεία μου.

Όλα ξαναφτιάχνουν αν θέλεις … η ζωή όμως όταν χάνεται δεν επιστρέφει ποτέ πίσω. Πρέπει πάντα στην δεδομένη στιγμή της ζωής σου, να ξεχωρίζεις τις βασικές προτεραιότητες και μετά τις δευτερεύουσες.

Μην πελαγώνεις και μην χάνεις το κουράγιο σου. Έχει ο Θεός να λες… αύριο είναι μία νέα μέρα. Βήμα – βήμα θα ξαναπιάσεις το νήμα της ζωής και θα ανέβεις και πάλι στο Φως .

Δανείστηκα χρήματα για να τα καταφέρω . Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι γνώρισα καλύτερα τους ανθρώπους που είναι αληθινοί φίλοι και μπορείς πραγματικά να στηρίζεσαι επάνω τους.
Είμαι ευγνώμων !
Πολλές φορές δεν ξέρεις πως να πετύχεις κάτι που βάζεις στόχο. Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρεις πως να το κάνεις… ξέρεις όμως βαθιά μέσα σου ότι θα τα καταφέρεις .

Στις εκλογές του Μαίου, είχα την τιμή να με επιλέξει ο Πρωθυπουργός μας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης για να είμαι στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας ανάμεσα σε σπουδαίους ανθρώπους.
Ήταν μεγάλη συγκίνηση και με απόλυτη επίγνωση αυτού του σημαντικού έργου της πολιτικής, αποδέχτηκα την πρόταση, που δεν σας κρύβω ότι με ξάφνιασε.
Ήταν σαν η ζωή να μου αναγνώρισε τις δυσκολίες που πέρασα και να μου έδωσε μία νέα ευκαιρία . Να προσφέρω όσο μπορώ σε ανθρώπους μέσα από τον πολιτικό στίβο.

Ορκίστηκα Βουλευτής της Ν. Δημοκρατίας για μία ημέρα και μετά, συνεχίστηκε η μάχη της παράταξης με το τελικό αποτέλεσμα όπου όλοι γνωρίζουμε και Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Τελευταία στιγμή , από την καραμπόλα των εκλογών δύο μέρες πριν την ορκωμοσία της νέας Βουλής, βρέθηκα εκτός.
Στενοχωρήθηκα αλλά πιστεύω ότι πολιτική κάνουμε καθημερινά με τις πράξεις μας στους συνανθρώπους.

Πολιτική για μένα σημαίνει υπηρεσία στην πατρίδα. Η προσφορά ανιδιοτελούς υπηρεσίας που χρόνια ακολουθώ, είναι ο τρόπος να πορεύομαι στην ζωή.

Δηλώνω παρούσα σε κάθε τι που ωφελεί το κοινωνικό σύνολο και είμαι στην διάθεση της κυβέρνησης μας για όπου θελήσει να με αξιοποιήσει.
Έχω μάθει στην ζωή μου, να είμαι στρατιώτης.
Ο αθλητισμός μου δίδαξε πολλά..
Τα παιδιά μας πρέπει να μπαίνουν στον αθλητισμό και στην παιδεία μας, να διδάσκονται η ανθρώπινες αξίες από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους.
Αν θέλουμε να δούμε την κοινωνία μας να αλλάζει πρέπει να τολμήσουμε να κάνουμε αλλαγές .
Αλλαγές που ξεκινάνε πρώτα από τον εαυτό μας και μετά απλώνονται στην κοινωνία.
Σημαντικό δεν είναι τι κάνει η χώρα για εσένα αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για την χώρα σου.